İnsanların yeniye olan ihtiyacı her zaman tanımlamalarını da etkilemiştir. Yaşam gerçekliği içerisinde geçmişi bir noktada bırakarak yeniden bir başlangıç noktası başlatmak anlam arayışının bir parçası olarak kendisini göstermektedir. Hep bir başlangıcı olan dünya üzerinde bilinmezliklerle yeninden yüzleşmek 'yeni' olanın verdiği enerji ile gerçekleşebilir kılınıyor. Fakat bakıldığında bunun temel nedeni psikolojik bir uyaran mı ya da insanın benliğindeki başlangıç arzusunun sürekli tetiklenmesi mi bilinmez!
1.01.2026
13.12.2025
'Gökyüzünün Matemi': Kül ve Kan #s01
Kadim parşömenlerin kapağına kazınan bu sahne, 'Gökyüzünün Matemi' efsanesinin ta kendisidir. Üstte, alevlerin ve karanlığın efendisi İblis, harabelerin üzerinde yükselir; elinde, sönmekte olan bir zaferin kanlı nişanesi olan Atmacanın kalbini tutar. Ancak bu bir son değildir. Altta, kül ve yıkımın ortasına düşmüş Atmacanın bedeninden, İblis'in gücüne meydan okuyan saf, mavi bir ruhani enerji dalgası yükselir. Bu kapak, ateş ile ruhun, yıkım ile umudun sonsuz dansını ve bu kadim dünyanın unutulmaz hikayesini, 'Kül ve Kan'ın öyküsünü mühürler.
22.10.2025
Dönüşüm
Dönüşmüş
Koca koca şehirlerde,
Küçülmüş karıncalara dönüşmüş insanlar,
Günlerini, zamanlarını ya da ideallerini;
Hep gerçekleşecekmiş gibi umut ederek yaşıyor.
14.09.2025
Şehrin ışıklarında bir gemisi olmayan yalnız bir korsan gibi yürümek...
Bir kitli kutu içinde,
Kısa ama kıymetli zamanı kaybettim,
Anladım;
Olmayanların varlığı,
Olmasından kıymetsiz...
Artık gidenlere,
Görünenlere üzülmüyorum...
Arayanları,
Çok konuşup sıkıyorum,
Çünkü bir karanlık bitti,
Bir ışık doğduğu mu bilmiyorum...
Sadece,
Buraya gelip denize baktığımda,
Kendimi boğulurken görüyordum,
Artık,
Beni tutan o kişilerin zincirlerinin kırılmaya başladığını,
Kendimi suyun üstünde görüyorum...
Yavaş ama güçlü bir ben...
Geliyor mu bilmiyorum,
Sadece üzülmüyorum...
Atmaca sudan çıktı...
Sadece kanatları kurumalı,
Yarası zamanla iyileşir...
18.07.2025
Ruhsuz Atmaca 13 Yaşında
Bundan yıllar yıllar evvel, 18 Temmuz 2012 saat iki üç civarı, DGS sınavından çıkılmış, eve dönülmüş, "acaba kazanır mıyım?" düşüncesi eşliğinde; "ulan şu bloğu açalım!" diye bir hareketle "Ruhsuz Atmaca"yı açmıştım. Daha önce açtığım bloğumun aksine ismi düşünülmüş "yapamazsam silerim!" diye de bir şerh koymuştum. O günden bugüne tam 13 sene geçti. Ve bugün 13. senenin ilk yılı...
7.06.2025
Ve ve Da'lar
bu şiir 28.02.2020 tarihinde yazılmıştır. taslak paylaşımıdır...
Olmayacağını bildiğim bir girdabın içerisine doğru sürükleniyorum.
Kaybedeceğimi bildiğim bir savaşın içerisine doğru sürükleniyorum,
Kendimi tanıyamıyorum,
Adına sevgi diyebileceğim tek yönlü bir durumda,
Kendi sağlamalarımı yaptığım,
Ama
Sonunda hiç birlikteliğin olmadığı bir mücadelenin içinde eriyorum...
2.03.2025
Kuzeyden Gelen Atmaca
ben o adam değildim,
sen o kadın değildin...
bu kadar ben olan bir iş içinde,
biz olmayı aradık!
ne sen ben olabildin;
ne ben sen olabildim...
16.02.2025
Kimsesiz...
şehrin göbeğinde bir yalnız,
çiçek almış bekliyor;
belli ki kimsesiz,
gelmedi, gelmeyecek,
çünkü aradığın kalabalıklar arasında,
bir kimsesiz...
ne aradığından,
ne arandığından habersiz!
18.01.2025
Doğmamış
kimse bilemiyor doğmak istemeyenin arzusunu,
yaşamaya şükrediyor, doğmak istemeyen,
bir ıssız sahilin kenarında,
30.12.2024
Mutlu Yıllar!
Yeni bir yıl yeni umutlar... Her beyaz sayfanın ilahisi bu galiba, 'beyaz bir sayfa'. İnsanın kendisini rasyonel hissetmesinin bir gerekçesi olarak kandırma kelime ya da cümlesi umudun kırpılmış akıntılarında saklı. İnsan umutlu olmalı zaten o olmazsa yaşamanın ya da inanmanın gerekçesi de olmaz. Bu yılda bu umudu taşıyan bir yılbaşı ağacı yaparım dedim (hiç yapmadım!) ama sonra birileri gelir oradaki umudu da köreltir diye politik nesne olmasın diye yapmadım. Hem gavur icadı, ışıldayan bir şey, bir Instagram postu için fazla lüks, daha işsizlikten otobüs parası bulamıyorum. :)
